شباهت حضرت ایوب و امام حسین علیه السّلام

«سبحان الذّی أسری بعبده» پاک و منزه است آن خدائی که بنده ی خویش را شبانه سیر (معراج) داد. (سوره اسراء، آیه 1)

امام همواره به درگاه الهی روی می آورد و هر گاه فرمانی را از جانب خدا به انجام می رساند، با فرمان سخت تری مواجه می شد و با تمام شور و اشتیاق آن را به پایان می برد و او اواب حقیقی و ایوب کربلا بود.

ایوب علیه السّلام بر همه ی بلایا و سختی های غیر قابل وصف شکیبائی می ورزید و به همین سبب خداوند او را صابر و شکیبا یافت. امّا شماتت دشمن را تحمل نکرد. امام حسین علیه السّلام نیز در روز عاشورا برتمام مصائب و بلایا شکیبائی ورزید. امّا، وقتی خواهرش زینب علیها السّلام را دید که در لحظه ی شهادت برادر از خیمه ها بیرون آمده، طاقت نیاورد و همه ی توان خویش را بکار گرفت تا او را به خیمه ها بازگرداند. (بحارالانوار، ج 45، ص 44 و 55، تاریخ طبری، ج 5، ص 420، مقتل خوارزمی، ج 2، ص 31 و 35 و ارشاد مفید، ج 2، ص 94)

شادی ارواح طیبه شهدا و امام خمینی (ره) فاتحه مع الصلوات

/ 0 نظر / 17 بازدید