اسلام و رهبانیت

عثمان بن مظعون یکی از اکابر صحابه رسول اکرم است ، خواست به تقلید از راهبان، به اصطلاح تارک دنیا شود، ترک زن و زندگی کرد و لذتها را بر خویش تحریم ساخت. همسرش نزد رسول خدا آمده عرض کرد یا رسول الله! عثمان روزها را روزه‏ می‏گیرد و شبها به نماز بر می‏خیزد. پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله‏ خشمگین شده برخاست به نزد وی آمد . عثمان مشغول نماز بود. صبر کرد تا نمازش تمام شد، فرمود: ای عثمان خدا مرا به رهبانیت دستور نفرموده‏ است. دین من روشی منطبق بر واقعیت و در عین حال ساده و آسان است. «لَمْ یُرْسِلْنِىَ اللَّهُ تَعالى‏ بِالرُّهْبانِیَّةِ وَلکِنْ بَعَثَنى بِالْحَنیفِیَّةِ السَّهْلَةِ السَّمْحَةِ»(کافی جلد 5، صفحه  494) یعنی خداوند مرا برای رهبانیت و ریاضت نفرستاده است، مرا برای شریعتی فطری و آسان و با گذشت فرستاده است. من نماز می‏خوانم و روزه می‏گیرم و با همسرانم نیز مباشرت دارم. هر کس که دین مطابق با فطرت‏ مرا دوست می‏دارد باید از من پیروی کند. ازدواج یکی از سنتهای من است. (حجاب، شهید مطهری، ص 43 و 44)

/ 0 نظر / 8 بازدید