تعریف حسد

راغب اصفهانی می گوید:

((حسد آرزوی زوال نعمت از کسی است که سزاوار داشتن آن نعمت است و شخص حسود علاوه بر آرزوی قلبی چه بسا کوشش در زوال آن نعمت می کند)).

در روایت آمده است که ((مؤمن اهل غبطه است و منافق حسد می ورزد)).

غبطه آرزوی داشتن نعمت است بدون آنکه زوال آن را از صاحب نعمت آرزو داشته باشند. به دیگر سخن، اهل غبطه هنگامی که نعمت و فضیلتی را در دیگران مشاهده می کنند می گویند ای کاش ما هم از این نعمت برخوردار بودیم، و در راه تحصیل آن کوشش می کنند ولی هیچگاه آرزوی زوال نعمت از دیگران نکرده و درصدد رفع آن بر نمی آیند. به این جهت فرموده اند مؤمن غبطه می خورد و منافق حسادت می ورزد. (اخلاق عملی، آیت الله محمدرضا مهدوی کنی، ص 294 و 295)

شادی ارواح طیبه شهدا و امام خمینی (ره) فاتحه مع الصلوات

/ 0 نظر / 9 بازدید