دو قسم حسد مذموم و حرام

علاوه بر ابتلاى او به مرض حسد، معاصى دیگر نیز از او صادر مى ‏گردد، که مادامى که حلیت از محسود حاصل نکند از مظلمه و وبال آنها مستخلص ‏نمى ‏شود.

و امّا در قسم دوّم، از این نوع مظلمه خالى است و علاوه بر اینکه: آثار حسد از او به ظهور نمى ‏رسد، بر خود نیز خشمناک باشد و اتصاف خود را به این صفت مکروه ‏داشته باشد و اگر گاهى اثر حسد از او بر سبیل سهو، بى‏ اختیار ظاهر شود، در مقام عتاب‏ خود بر آید. در این صورت، مطلقاً بر او گناهى نخواهد بود و غضب او بر خود، مقابله با حسدى که در باطن او هست ‏خواهد نمود و نورانیت این، مکافات ظلمت آن را خواهد کرد.

و امّا بر اصل میل قلبى به زوال نعمت از غیر، معصیتى مترتب نمى ‏شود، زیرا که: آن‏ اغلب از تحت اختیار بیرون است و تغییر دادن طبع، و رسانیدن آن به مرتبه ‏اى که نیکى ‏و بدى‏ کردن نسبت‏ به او مساوى، و بلا و نعمت و رنج و راحت در نزد او یکسان باشد، کار هر کسى نیست و مرتبه‏اى نیست که هر کسى به آن تواند رسید.

بلى کسانى هستند که انوار معرفت پروردگار بر در و دیوار خانه دل ایشان پرتو افکنده، و اشعه لمعات محبت انس او بر ساحت نفسشان تابیده، و به یاد او یاد همه ‏چیزى را فراموش کرده.

منبع: معراج السعادة، ملا احمد نراقى.

شادی ارواح طیبه شهدا و امام خمینی (ره) فاتحه مع الصلوات

/ 0 نظر / 22 بازدید